Nazwa Nagrody Darwina pochodzi od nazwiska ojca ewolucji Karola Darwina. Nagrody Darwina pokazują, co przytrafia się ludziom zupełnie pozbawionym zdolności unikania oczywistych zagrożeń. Ich zdobywcy opracowują i realizują prowadzące do katastrofy plany, które przeciętne dziecko uznałoby za niebezpieczne. Eliminują siebie z puli genów w nadzwyczaj głupi sposób, a zatem ich działanie sprzyja przetrwaniu gatunku ludzkiego.

Aby zostać laureatem Nagrody Darwina kandydat musi:


• usunąć swoje geny z puli genów ludzkości
• wykazać zdumiewający brak rozsądku
• sam spowodować swoją śmierć
• wykazać władzę sądzenia (czyli nie może być chory na chorobę umysłową, Alzheimera lub zespół Downa, musi też być dorosły)

Ponadto zdarzenie musi być potwierdzone!

   Są zatem cztery kategorie historyjek spod znaku Nagród Darwina:

- Nagrody Darwina - przypadki osób, które straciły zdolność reprodukcji, zabijając się lub sterylizując.
- Wyróżnienia - głupie pomysły, które wprawdzie nie zakończyły się całkowitą eliminacją bohatera, ale stanowią godne uwagi przykłady pomysłowości kandydatów do Nagrody.
- Zasłyszane - popularne historie o działaniu ewolucji, które należy traktować jako ostrzeżenia. Ich pochodzenie jest bliżej nieokreślone, dlatego mają raczej charakter bajek niż realnych zdarzeń.
- Opowiedziane - prawdopodobne, lecz niesprawdzone opowieści zwracające uwagę na oznaki głupoty ich bohaterów.