MKR9 Blog

      WjeżdżajÄ…c do OÅ›wiÄ™cimia trudno jest nie natrafić na drogowskazy prowadzÄ…ce do
muzeum obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Trudno też do niego nie trafić i nie zauważyć ogromnego terenu wypełnionego budynkami, które przypominają tamte czasy. Czasy wypełnione czynami do dzisiaj niepojętymi. Trudno wyobrazić sobie tą skalę okrucieństwa. Trudno uświadomić sobie ilu ludzi zginęło. A już niemożliwe jest zrozumienie przyczyny utworzenia obozu przez III Rzeszę.

      W czasie piÄ™tnastominutowego filmu widzimy rzeczy, których nie można byÅ‚oby spodziewać siÄ™ nawet w najgorszym koszmarze. Nabieram coraz wiÄ™kszej odrazy do
nazistów. WychodzÄ™ i nie mogÄ™ sobie wytÅ‚umaczyć tego co przed chwilÄ… zobaczyÅ‚em. „Ten kto nie przeżyÅ‚ tamtej tragedii, dzisiaj jÄ… przeżyje…” – gÅ‚osiÅ‚ jeden z napisów.

      Wchodzimy do obozu. Dostrzegamy napis nad bramÄ… „Arbeit macht frei” co oznacza „Praca czyni wolnym”. IdÄ…c dalej widać szeregi drutu kolczastego i rzÄ™dy budynków. Wszystko wyglÄ…da jak wtedy, kilkadziesiÄ…t lat temu. WyglÄ…da jakby to
było wczoraj. Korzystając z mapki kierujemy się do pierwszego budynku, w którym znajdują się straszne zdjęcia nie do opisania. Potem kolejno przemierzając sale napotykamy na rzeczy z tamtych czasów, dowody zbrodni. Wchodzimy do sali z wielką gablotą wypełnioną włosami, które naziści ścieli kobietom. Jest tam
prawie dwie tony wÅ‚osów. Obok w mniejszej gablocie znajduje siÄ™ tkanina wykonana w caÅ‚oÅ›ci z ludzkich wÅ‚osów. Przypominam sobie sceny z filmu. SS-mani zabierali ludziom wszystko. Obcinali im wÅ‚osy nie tylko by pozbyć siÄ™ wszy ale miaÅ‚y one być towarem eksportowym za który dostawali pieniÄ…dze od kilograma. MiaÅ‚y sÅ‚użyć jako materiaÅ‚ dla niemieckich zakÅ‚adów tkackich. Nawet ubrania dzieci, zabawki, szczotki, szczoteczki do zÄ™bów, garnki, miski, buty, protezy – miaÅ‚y iść do ponownego wykorzystania w Niemczech.

      W innych pomieszczeniach zrekonstruowano warunki w jakich żyli więźniowie obozu. PodÅ‚oga pokryta sÅ‚omÄ… byÅ‚a dla nich sypialniÄ…. Umieszczano ich w kilkupiÄ™trowych pryczach nawet po pięć osób na jednej, do których ledwo trzy wchodziÅ‚y. CzÄ™sto mogli ogrzać siÄ™ tylko ciepÅ‚em wÅ‚asnych ciaÅ‚ lub skrawkiem szmaty. To co dostawali do jedzenia nie wystarczyÅ‚oby czÅ‚owiekowi żeby normalnie funkcjonować a co dopiero do ciężkiej czternastogodzinnej pracy. Głód byÅ‚ jednÄ… z metod nazistów. Wielu umieraÅ‚o z gÅ‚odu, chorób lub w wyniku testów medycznych wykonywanych przez obozowego doktora. Inni trafiali na
szubienicę, do komór gazowych, byli rozstrzeliwani lub ginęli zmuszani do katorżniczej pracy.